Archive for Kasım 2016 | Monthly archive page

posted by on Çalışma Hayatı, Kariyer, Motivasyon

pamucakBu ülkede kadın olmak zor diyoruz da bu dediğimizi ne anlayabilecek ne de anlatabilecek bir muhatap bulamıyoruz karşımızda. (Bkz. Tecavüzü meşrulaştırmaya çalışan yasa koyucular.)
Sene başında iş değişikliği yaptım.- ki yapmaz olaydım hayatımda görüp görebileceğim en basit, en bağnaz, erkek egemen bir iş yeriydi.- Ayrıntıya girip, ismini zikredip bundan nemalanmalarını dahi istemem. Neyse konumuz o şirket değil benim orada çok kısa bir zaman zarfı bulunmuş olmam hiç değil.
Deneyimlediğim kötü zaman diliminden sonra biraz dinlenmek arınmak istedim. Yaklaşık 10 yılın yükü vardı omuzlarımda. Bir bir indirip omuzlarımdan sonrasında kuş gibi hafif tekrar dönerim diyordum sahalara…
Bir kaç ay dinlendikten sonra annemin ebesine kadar didiklendiğim mülakat süreçlerine başladım. Tamam ben de insan kaynakları profesyoneliyim ben de mülakatta o soruları soruyorum ama benim için önemli olan pozisyonun gerekliliği için yeterli yetkinliğe sahip mi değil mi aday?
Neyse ilk mülakat süreçleri bitti. Bu ülkede benim gibi iş arayan o kadar çok aday var ki o pozisyona başvuran, ikinci mülakatlar için geri dönüş süresi uzadı. Bir de üstüne 15 Temmuz Vakk’ası , OHAL falan derken işler iyice duraksadı.
Hayatta bir taraftan akıyor tabi, kadın olarak “anne” olmak istedim. Ne mutlu bana ki tam da bu süreçte hamile olduğumu öğrendim. Sanırım dünyanın en mutlu insanıydım. Fakat bir gerçek vardı ki çocuğuma iyi bir gelecek için çalışmam gerekiyordu. En azından ben böyle düşünen bir kadınım. Ona sunmayı arzu ettiğim hayatı herkesten önce BEN sağlamalıydım. Daha güçlü, daha dimdik ve sımsıkı olmalıydım.
Ne var ki ikinci mülakatlar için geri dönüşler başladığında ben üçüncü ayı bitirmek üzereydim. E tabi mülakatlarda benim bu durumu belirtmem, tekrar bir ebe muhabbetine girmem gerekiyordu.
Bunu söylediğim tüm insan kaynakları uzmanları çok mutlu olduklarını söyleyerek tebrik ettiler. Sonrası mı ? Tabi ki şartların birlikte çalışmak için uygun olmadığına dair geri dönüşler… Ya da hiç geri bildirimde bulunmayı bile tenezzül etmediler!
Çünkü hamileyim.
Part_ time işlere başvurdum uzmanlık gerektirmeyen. Amacım boş durmak yerine katma değer yaratmaktı kendime. Ama hayır bu da mümkün değildi.
Çünkü ben hamileyim.
Ama çalışmam üretmem lazım. -Mümkün değil .
Çünkü ben hamileyim.
E bu bi süreç, bu bitecek. -yok şimdi olmaz.
Çünkü ben hamileyim.
E bari sonrası için değerlendirin. -Yok olmaz çünkü sen anne olacaksın.
Ben anne olucam da çocuğum için iyi bir gelecek sunmam lazım. -Yok olmaz sen emzireceksin.



Ben keşke çalışmaya devam edeydim de SSK + Maaş + Yol Ücreti karşılığı taşıyıcı anne bulaydım. Bu mudur ?
Hamilelik hormonlarım tavan, üstüne bir de sinir stres ben şimdi kime ne diyeyim ne anlatayım. Kimse dinlemez beni ‘çünkü ben hamileyim.’
Kadın olmak zor !
Otobüste yer verilmesini değil , göbeğimi görenlerin canım çekmesin diye ellerindekini bana uzatmasını değil, filikalara önce yerleştirilmeyi değil, bir kadın olarak değer görmeyi istiyorum. Bir anne olarak çalışmak istiyorum. Bir erkek kadar iyi iş çıkarabileceğimin bilinmesini istiyorum. Çocuğum için daha umut dolu yarınlar istiyorum.

Beni anlayan var mı?

Daha neler yazasım var da….

Elif K.